Eşcinsel Yönelim Terapisi

Katgori: Eşcinsellik|Makaleler

17 Oca 2013

(Cinsel Yönelimi Değiştirme Girişimlerine Odaklı Terapiler)

Yıllardır başta Amerikan Psikiyatri Derneği (APA) olmak üzere birçok dernek ve kurum, bazı eşcinsellik türlerinin onu yaşayan kişiler için bir ruhsal sıkıntı yarattığı veya egodistonik bir kişinin eşcinsel cinsel yönelimini değiştirmesinin mümkün olabildiği önsel varsayımını temel alan “Eşcinsel Yönelim Terapisi”, “Onarım Terapisi” veya “Dönüştürme Terapisi” gibi herhangi bir ruhsal tedaviye karşı çıktığına dair bildirgeler yayınlıyor. Bu durum kafa karıştırıyor. Bu nedenle bir kişinin cinsel yönelimini değiştirmek üzere tasarlanmış terapilerle ilgili halkın ve ruh sağlığı profesyonellerin endişelerini gidermek gerekiyor.

Geçmişte eşcinselliğin tek bir yapı olarak algılanması ve buna bağlı olarak tek bir hastalıkmış gibi tanımlanması, hemcinsler arası ilişkilerin toplum tarafından ahlaki olarak aşağılanmasının payandası olmuş ve son derece politik bir konu haline gelmiştir. Bu nedenle eşcinsellik hakkındaki politik ve ahlaki tartışmalar, konunun her iki tarafındaki bireylerin niyetlerini ve hatta kişiliklerini ön plana çıkararak bilimsel verileri gölgede bırakmıştır.

Eşcinselliğin tek bir yapı olarak algılanması ve buna bağlı olarak tek bir hastalıkmış gibi tanımlanmasının geçerliliği, etkinliği ve etik yönü tartışmalıdır. Bugüne kadar onarım terapisi alması mümkün olan ama “Eşcinselliğin tedavisi yok!” yaklaşımından dolayı ellerinden tedavi hakkı alınan kişilere verilen zararları ve sonuçlarını gösteren titiz bilimsel çalışmalar yoktur. Bu nedenle onarım terapilerine dâhil edilme ölçütleri, tedavinin risk ve faydaları ve uzun vadeli sonuçları ile ilgili tartışmalar çok sığ bir şekilde aşağılamaya dönüşmüş, bilimsellikten uzaklaşmıştır. Ancak buna rağmen değiştiğini ve değiştirme girişimlerinin kendine fayda verdiğini iddia eden bireylerin sesi her geçen gün daha yüksek çıkmaktadır. Çünkü tedavi olma ve ruhsal yardım alma hakkı kutsaldır ve tartışılamaz.

Onarım ve dönüştürme terapisi uygulanan danışanlarla ilgili sınırlı bilimsel veriye rağmen, uygulamalara mantıksal zemin oluşturan kuramları değerlendirmek mümkündür. İlk olarak, bu terapiler, eşcinselliğin tek bir bir ruhsal bozukluk olduğuna dair Amerikan Psikiyatri Derneği’nin 1973’ten beri koruduğu görüşle çatışmaktadırlar. Onarım terapilerinin kuramları, eşcinselliği tek bir yapı olarak görmemekte, eşcinselliği 12 alt tipe ayırmakta, bazı alt tiplerin tedavi arayışında olduğuna ve bazı tiplerin tedavi edilebilirliğine dikkat çekmekte, eşcinsel yönelimle eşcinsel kültürü benimseyip eşcinsel eylemlerde bulunmayı birbirinden ayırmakta, eşcinsel yönelimi ya gelişimde duraklama ya şiddetli bir psikopatoloji ya da ikisinin karışımı olarak görmektedir. Çünkü cinsel yönelim kişilerin seçimleriyle ile oluşan bir durum değildir. Bu nedenle eşcinsellik bir seçim veya tercih değildir ancak eşcinsel bir yaşam sürmek kişinin kendi seçimdir, tercihidir.

302.9 Başka Türlü Adlandırılamayan Cinsel Bozukluk başlığı altında, Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı (The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders – DSM-IV)’de,eşcinsel yöneliminden rahatsız olanlar için üstü kapalı olarak bir bozukluk tanımlaması yapılmıştır. Bu kategori herhangi özgül bir cinsel bozukluk için tanı ölçütlerini karşılamayan, ne bir cinsel işlev bozukluğu, ne de bir parafili (cinsel sapkınlık) olmayan cinsel bir bozukluğu kodlamak içindir. Örnekleri arasında cinsel yönelimi hakkında sürekli ve belirgin bir sıkıntı duyma şeklinde bir başlık bulunmaktadır. Ayrıca bir başka uluslararası tanı sistemi olan ICD–10 (International Classification of Diseases)’da eşcinsellik; F66 kodu ile cinsel gelişim ve oryantasyon bağlantılı psikolojik ve davranışsal bozukluklar adı altında ele alınmıştır ve burada “Sadece cinsel yönelim bir bozukluk olarak kabul edilmemelidir.” ibaresi vardır. Homoseksüalite, heteroseksüalite ya da biseksüalite cinsel gelişme ve yönelimdeki kişi için sorunlu olabilecek farklılıkları belirtmek için kullanılmıştır. Ancak cinsel olgunlaşma bozukluğu, benliğe yabancı cinsel yönelim ve cinsel ilişki bozukluğu gibi durumların eşcinselliğe eşlik etmesi için, kişinin eşcinselliği ya da eşcinsel ilişkiyi yaşamayı bir sorun haline getirmesi gerekmektedir. F66.1 kodu “egodistonik” cinsel yönelimi tanımlamak için kullanılmıştır. Yani ICD-10’na bakıldığında eşcinsel yönelimin kişi için bazen ruhsal bir sorun haline gelebileceği görülecektir. Bu nedenlerle cinsel yönelimi hakkında sürekli ve belirgin bir sıkıntı duyan ve bu tür bir bozukluğu olan, inançlarıyla cinsel yönelimi arasında sıkışan, terapi arayışında bulunan, terapi alamayacaksa intihar etmeyi düşünen kişilere psikoterapi alma imkanının sunulması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü “terapi alma ve tedavi olma hakkı” evrensel bir insan hakları, özgürlük ve demokrasi meselesidir. Elbette eşcinsel yönelim içinde olan kişiler aynen heteroseksüeller gibi genel veya cinsel iletişime ilişkin sorunlar yaşayabilir ve bu sorunlar nedeniyle profesyonel yardım alabilirler. Ancak kimse tedaviye ve değişime zorlanamaz.

Eşcinsellikle ilgili yanlış inanışların yani cinsel mitlerin sık olması, bu konu hakkındaki bilgisizliğin bir göstergesidir. İnsanların cinsiyetleri, cinsel kimlikleri ve cinsel yönelimleri yaşamın başka alanlarındaki işlevlerini doğrudan çok fazla etkilememelidir. Kadın ya da erkek herkes, heteroseksüel, biseksüel ya da eşcinsel olsun, aynı biçimde kendine münhasır bir insandır. Kişilerin cinsel tercihleri ve cinsel davranışları, yalnızca kendilerini ve cinsel eşlerini ilgilendiren çok özel bir yaşam alanıdır ve böyle kalmalıdır, topluma dayatılamamalıdır. Özel yaşam, karışılamaz ve baskı uygulanamaz bir insanlık hakkıdır. Bununla birlikte birçok toplumda eşcinsellik ile ilgili olumsuz yargılar ve yanlış cinsel inanışlar bulunmaktadır. Olumsuz yargılar toplumda ötekileştirme aracı olarak kullanılmakta, çok yanlış bir şekilde eşcinsel bireyler cinsel yönelimleri nedeniyle ayrımcılığa ve şiddete uğramaktadırlar. Dün olduğu gibi bugün de eşcinsellere uygulanan ayrımcılığın ve şiddetin karşısında olmalıyız.

Demokrasi ve özgürlüklerin gelişmesi ile eşcinsel bireyler çeşitli haklara kavuşmuşlardır. Ancak halen birçok ülkede eşcinsellik gayri ahlaki bir yönelim olarak kabul edilmekte, eşcinseller ağır sosyal ve hukuki baskılara maruz kalmaktadırlar. Cinsel tercihlerini toplum normlarında yaşayan eşcinsellerin dışlanmaları, şiddete maruz kalmaları ve yalnızlığa mahkûm edilmeleri yanlış bir davranıştır. Şiddet her ne sebeple olursa olsun kabul edilemez bir insanlık ayıbıdırAsıl olan, insanın insana onurunu koruyacak şekilde davranmasıdır. Bu açıdan eşcinsellerin yaşadığı şiddet ve ayrımcılıkla mücadele, insan hakları ve demokrasinin gelişimi açısından özel bir öneme sahiptir. Bu nedenle eşcinsellik ile ilgili şiddet içeren yanlış uygulamaların, toplumda oluşan olumsuz değer yargılarının, yanlış ve yanlı bilgi kirliliğinin, insan hakları ihlallerinin ve ayrımcılığın karşısında olunmalıdır.

Genel bir ilke olarak, bir terapist tedavi hedefine zor kullanarak ya da incelikli etki yoluyla karar vermemelidir. Eşcinselliği dönüştürmeye veya onarımına yönelik psikoterapötik yöntemlerin bilimsel geçerliliği olmalı ve gelişim kuramlarını temel almaktadır. Son 40 yılda, onarım terapistleri, tedavi iddialarını kanıtlayan birçok bilimsel araştırma ortaya koymuşlardır. Ancak buna rağmen APA etik ilkelere duyarlı uygulayıcılara TEDAVİ OLMA HAKKINI göz önünde bulundurmadan tedavi arayışında olan egodistonik eşcinsel bireylerin cinsel yönelimlerinden duydukları rahatsızlıklarla yaşamalarını ve tedavi arayışında bulunmaktan kaçınmalarını tavsiye eder.

Onarım terapisi literatürü, tedavi yöntemleri için bilimsel seçim ölçütleri oluşturmayı kolaylaştıran kuramlar kullanmaktadır. Bu durum yalnızca mevcut toplumsal damgalanmanın eşcinselliğin şifa bulması güdüsü üzerindeki etkisini var saymakla kalmamakta, aynı zamanda eşcinselliğin tek bir yapı olarak etkin biçimde damgalanmasına mani olmaktadır. Onarım terapisi literatürü, ayrıca, değişim isteğinde olan egodistonik eşcinsellerin tedavi girişimlerini engelleme girişimlerinin potansiyel riskleri ele almakta ve bu konuda kamuoyu yaratmaya çalışmakta ve Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü’nü (NIMH) ve akademik araştırma topluluklarının onarım terapisinin yararlarını ve olumlu sonuçlarını belirleyecek araştırmalar konusunda teşvik etmekte ve desteklemektedir.

Referanslar

– Nicolosi, J. (1991), Reparative Therapy of Male Homosexuality: A New Clinical Approach. Northvale, NJ: Aronson.

– National Association for Research and Treatment of Homosexuality, (1999), American Counseling Association Passes Resolution to Oppose Reparative Therapy. NARTH Website (http://www.narth.com/docs/acaresolution.html).
– Bayer, R. (1981), Homosexuality and American Psychiatry; The Politics of Diagnosis. New York: Basic Books.
– Haldeman, D. (1991), Sexual orientation conversion therapy for gay men and lesbians: A scientific examination. In Homosexuality: Research Implications for Public Policy, ed. J. C. Gonsiorek & J. D. Weinrich. Newbury Park, CA: Sage Publications, pp. 149-161.
– Haldeman, D. (1994), The practice and ethics of sexual orientation conversion therapy. J. of Consulting and Clin. Psychol., 62(2):221-227.
– Brown, L. S. (1996), Ethical concerns with sexual minority patients. In: Textbook of Homosexuality and Mental Health. ed. R. Cabaj & T. Stein. Washington, D.C.: American Psychiatric Press, pp.897-916.
– Drescher, J. (1997), What needs changing? Some questions raised by reparative therapy practices. New York State Psychiatric Society Bulletin, 40(1):8-10.
– Duberman, M. (1991), Cures: A Gay Man€s Odyssey. New York: Dutton.
– White, M. (1994), Stranger at the Gate: To be Gay and Christian in America. New York: Simon & Schuster.
– Isay, R. (1996), Becoming Gay: The Journey to Self-Acceptance. New York: Pantheon.
– Freud, S. (1905), Three essays on the theory of sexuality. Standard Edition, 7:123-246. London: Hogarth Press, 1953.
– Rado, S. (1940), A critical examination of the concept of bisexuality. Psychosomatic Medicine, 2:459-467. Reprinted in Sexual Inversion: The Multiple Roots of Homosexuality, ed. J. Marmor. New York: Basic Books, 1965, pp. 175-189.
– Bieber, I., Dain, H., Dince, P., Drellich, M., Grand, H., Gundlach, R., Kremer, M., Rifkin, A., Wilbur, C., & Bieber T. (1962), Homosexuality: A Psychoanalytic Study. New York: Basic Books.
– Socarides, C. (1968), The Overt Homosexual. New York: Grune & Stratton.
– Ovesey, L. (1969), Homosexuality and Pseudohomosexuality. New York: Science House.
– Hatterer, L. (1970), Changing Homosexuality in the Male. New York: McGraw Hill.
– Moberly, E. (1983), Homosexuality: A New Christian Ethic. Cambridge, UK: James Clarke & Co.
– Harvey, J. (1987), The Homosexual Person: New Thinking in Pastoral Care. San Francisco, CA: Ignatius.
– Kinsey, A., Pomeroy, W., & Martin, C. (1948), Sexual Behavior in the Human Male. Philadelphia, PA: Saunders.
– Kinsey, A., Pomeroy, W., & Martin, C. and Gebhard, P. (1953), Sexual Behavior in the Human Female. Philadelphia, PA: Saunders.
– Ford, C. & Beach, F. (1951), Patterns of Sexual Behavior. New York: Harper.
– Hooker, E. (1957), The adjustment of the male overt homosexual. J Proj Tech, 21:18-31.
– Bell, A .& Weinberg, M. (1978), Homosexualities: A Study of Diversity Among Men and Women. New York: Simon and Schuster.
– Bell, A., Weinberg, M. & Hammersmith S. (1981), Sexual Preference: Its Development in Men and Women. Bloomington, IN: Indiana University Press.
– LeVay, S. (1991), A difference in hypothalamic structure between heterosexual and homosexual men. Science, 253:1034-1037.
– Hamer, D., Hu, S., Magnuson, V., Hu, N. & Pattatucci, A. (1993), A linkage between DNA markers on the X-chromosome and male sexual orientation. Science, 261:321-327.
– Bem, D. (1996), Exotic becomes erotic: A developmental theory of sexual orientation. Psychol. Review, 103(2):320-335.
– Marmor, J., ed. (1965), Sexual Inversion: The Multiple Roots of Homosexuality. New York: Basic Books.
– Mitchell, S. (1978), Psychodynamics, homosexuality, and the question of pathology. Psychiatry, 41:254-263.
– Marmor, J., ed. (1980), Homosexual Behavior: A Modern Reappraisal. New York: Basic Books.
– Mitchell, S. (1981), The psychoanalytic treatment of homosexuality: Some technical considerations. Int. Rev. Psycho-Anal., 8:63-80.
– Morgenthaler, F. (1984), Homosexuality Heterosexuality Perversion, trans. A. Aebi. Hillsdale, NJ: The Analytic Press, 1988.
– Lewes, K. (1988), The Psychoanalytic Theory of Male Homosexuality. New York: Simon and Schuster. Reissued as Psychoanalysis and Male Homosexuality (1995), Northvale, NJ: Aronson.
– Friedman, R.C. (1988), Male Homosexuality: A Contemporary Psychoanalytic Perspective. New Haven, CT: Yale University Press.
– Isay, R. (1989), Being Homosexual: Gay Men and Their Development. New York: Farrar, Straus and Giroux.
– O’Connor, N. & Ryan, J. (1993), Wild Desires and Mistaken Identities: Lesbianism & Psychoanalysis. New York: Columbia University.
– Domenici, T. & Lesser, R., eds. (1995) Disorienting Sexuality: Psychoanalytic Reappraisals of Sexual Identities. New York: Routledge.
– Magee, M. & Miller, D. (1997), Lesbian Lives: Psychoanalytic Narratives Old and New. Hillsdale, NJ: The Analytic Press.
– Drescher, J. (1998) Psychoanalytic Therapy and The Gay Man. Hillsdale, NJ: The Analytic Press.
– Boswell, J. (1980), Christianity, Social Tolerance and Homosexuality. Chicago, IL: University of Chicago Press.
– McNeil, J. (1993), The Church and the Homosexual, Fourth Edition. Boston, MA: Beacon.
– Pronk, P. (1993), Against Nature: Types of Moral Argumentation Regarding Homosexuality. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans.
– Boswell, J. (1994), Same-Sex Unions in Premodern Europe. New York: Villard Books.
– Helminiak, D. (1994), What the Bible Really Says About Homosexuality. San Francisco, CA: Alamo Press.
– Gomes, P. J. (1996). The Good Book: Reading the Bible with Mind and Heart. New York: Avon.
– Carrol, W. (1997), On being gay and an American Baptist minister. The InSpiriter, Spring, pp. 6-7,11._Appendix 1




2 Yorum to Eşcinsel Yönelim Terapisi

Avatar

hoodia suplement

Nisan 10th, 2013 at 05:57

Hi there! Would you mind if I share your blog with my facebook group? There’s a lot of people that I think would really appreciate your content. Please let me know. Cheers

Avatar

aaaa

Mayıs 11th, 2013 at 19:28

referans alınan makaleler 20. yy a ait. 21. yydayz. 10 sene içinde neler değişti. kendimizi güncelleyelim gerçeklerin farkına varalım.

Yorum Formu

İletişim ve Destek

Sosyal Medya

  • burakeses: Ben 17 yasındayım internet cafeden arkadaşlarım var onlarında gay olduklarını biliyorum ama h [...]
  • Veli: Yaw bunlarin 100%20 bende mevcut bendemi gayım şimdi :( [...]
  • sssssezar: aptal burak salak!!!! çocuktan bahsediyor admdan değil!!!!! [...]
  • sssssezar: salak burak sus!!!!! aptal yazan herşey doğru... çocuktan bahsediyor adamdan değil! aptal [...]
  • windows 8 upgrade: It was nice to read the article the patient who called. I also agree with the statement that the peo [...]
vajinismus Cem Keçe Cised Vajinismus Vajinismus ankara Erken Boşalma uzmanlar web tasarım