Eşcinsel yakını olan ailelerde en sık duyulan yakınmalar şunlardır:

• Bunu bize nasıl yapabil­din.
• Sende hiç utanma, arlanma, ar veya namus yok mu?
• Elalem ne der?
• Elalemin yüzüne nasıl bakacağız?
• Sana bütün emeklerim haram olsun, yediklerin burnundan fitil fitil gelsin.
• Yemedik yedirdik, içmedik içirdik, giymedik giydirdik, mükâfatı bu mu olacaktı?
• Ya bizi ya eşcinselliği seç.
• Seni evlatlıktan ret ediyorum.
• Senin gibi evlat olmaz olsun.
• Aile şerefimizi iki para­lık ettin.
• Hemen seni evlendirelim, düzelirsin.
• Hemen bir hocaya götürelim, okutalım.
• Hemen bir psikologa veya bir doktora götürelim, o düzeltir.
• Aile içinde yaşan bir diğer suçlamada ebeveynler arasında yaşanır. Anne baba birbirini şu şekilde suçlayabilir:
• Hep senin yüzünden.
• Adam olsaydın da doğru dürüst bir babalık yapsaydın.
• Oğlunla ilgilenmedin, bak ne hale geldi.
• Senin gibi bir kadının yetiştireceği çocuktan ne bek­lenirdi ki?
• Zaten senin aile yapın da bozuktu, sana çekmiş bu çocuk.
• Nerden bilecektik ki.
• Ahh, ah günahımız çokmuş.
• Tanrı böyle yazmış.
• Tek suçlu benim, onu çok ihmal ettim.
• Tek suçlu benim, onu kız gibi yetiştirdim.

Hiçbir aile çocuğunun eşcinsel olmasını iste­mez, ancak çocuklukta öyle hatalar yaparlar ki bu sonucu hazırlarlar ama bilmeden hata yaparlar, bu da doğaldır. Çünkü ülkemizde evlilik öncesi anne, baba ve eş eğitimleri maalesef verilmemektedir. Bu da ailelerin istemeden de olsa yanlışlar yapmasına yol açmaktadır.

Yakınlarında cinsel rolün cinsel kimliğe uygun olmadığını anlayan aileler hemen telaşa kapılır. Aileler eşcinselliği çok ağır ruhsal bir hastalık olarak görür. Bu nedenle ailenin eğitim seviyesine göre çocuklarına yaklaşımları da farklı olur. İyi eğitimli bir aile soruna “yardım edin değişsin” diye yaklaşırken; bir diğer grup ailede “değiştirin yoksa biz değiştireceğiz” diye baskıcı yaklaşabiliyor. Bu aileler; “kişinin duygusal ve fiziksel olarak hangi cinsiyetten kişilere ilgi duyduğu o kişinin cinsel yönelimiyle ilgilidir ve cinsel yönelim kavramının fanteziler, duygusal bağlanma, cinsel davranış ve kendini tanımlama gibi birçok bileşeni vardır, bu nedenle insana saygı çerçevesinde eşcinsel kişiye yaklaşılmalıdır, birlikte yaşanılan bu dünyayı yalnızca kişiler birbirini anlayarak güzelleştirebilir” mantığını kavrayarak sakin olmalıdırlar. Çünkü eşcinsellik bir kader değildir. Kişi isterse değişebilir.

Yakınının eşcinsel olduğunu öğrenen ailelere aşağıdaki önerilerde bulunmakta fayda vardır. Bunlar;

• umudunuzu yitirmeyin,
• çelişkili onur kıncı davranışlardan hep kaçının,
• onu asla aşağılamayın,
• çocuğunuzun cinsel eğilimini kesinlikle bir tehdit aracı olarak kullanmayın,
• kendini suçlu hisseden yakınınıza dünyada tek eşcinselin kendisi olmadığı söyleyin ve asla evlendirmeye ya da heteroseksüel bir ilişkiye zorlamayın, çünkü bu onları geri dönülmez bir yola sokabilir,
• öncelikle eşcinsellik hakkında daha ayrıntılı bilgi verilmesi, tıbbi ve ruhsal destek için profesyonel bir yardım arayışına girişin, bu sizin ve çocuğunuzun durumu net anlamasına yardımcı olacaktır,
• dünyanın sonu gelmiş, çocuğunuz korkunç bir suç işlemiş ya da yüz kızartıcı bir durum varmış gibi davranmayın,
• suçluluk, pişmanlık gibi duygulara kapılmayın ve bunu çocuklarınıza yansıtmayın, eğer böyle davranırsanız onu kendinizden uzaklaştırabilir ve yanlış yönlere sapmasına yol açabilirsiniz,
• cinsel yönelimi ne olursa olsun, yakınlarınıza sevgi gösterin, koşulsuz sevin ve destek olun, onu toplumdan koparmayın, toplumla saygın bir ilişki kurmasını sağlayın,
• her türlü aşağılamadan, kınamadan, yıkıcı eleştiriden, zorlamadan ve hiddet gösterilerinden kaçının, aksi durumda ger­çekte evladınızı daha güç durumlara sokabilirsiniz,
• ona sevgi ve anla­yışınızı esirgemeyin, unutmayın sevgi çoğu kez bir mucize yaratabilir,
• ona sevdiğinizi daha sık söyleyin ve koşulsuz sevin.
• asla kendinizi suçlamayın,
• anlayışlı olun, hayatı ne kendinize, ne de çocuğunuza ze­hir etmeyin,
• huzursuzluğunu, mutsuzluğunu ve yaşadığı duygusal gerilimleri kabullenmeye ve duyumsamaya çalışın,
• onu dinleyin, ve gerçekleri yüz yüze konuşmaktan asla çekinmeyin,
• acele etmeyin, telaşa kapılmayın.

Williams

Eşcinselliğin bazı alt tiplerinin tedavi edilebileceği ile ilgili görüşlerimiz tam olarak anlaşılamadı. www.escinsellik.net ailesi olarak, “tüm eşcinselleri tedavi etme çabasında ve ısrarında olduğumuz, hatta onları zorladığımız” gibi çarpık ve çirkin iddialar, bazı kötü niyetli kişi ve kurumlar tarafından dillendirilmektedir. Oysaki biz www.escinsellik.net ailesi olarak, tedavi arayışında olan, tedavi olamayacaksa intihar etmeyi düşünen ve değişim isteyen eşcinsellere de tedavi şansının verilmesi gerektiğine inanıyoruz. Çünkü biz, eşcinselliğin doğuştan olmadığını, çocuklukta aile içinde yaşanan bazı travmalardan kaynaklanan gelişimsel bir durum olduğunu ve kişisel bir tercih olmadığını düşünüyoruz.

Bize göre eşcinsellik bir tercih değildir, ancak kişi eğer eşcinsel dürtülerini eyleme dökerse yani eşcinsel ilişki yaşarsa o zaman bu onun bilinçli seçimidir, bilinçli bir tercihidir, buna da kimse bir şey diyemez. Uluslar arası kuruluşların yaklaşık 40 yıl önce kabul ettiği ve hastalık olarak tanımlanmayan eşcinsellik gerçek eşcinsellik adını verdiğimiz (egosintonik) alt tiptir. Yani kişi bu tercihi seçmiştir, özgür iradesi ile karar vermiştir. Gerçek eşcinselliğin onarım ve değişimi içeren cinsel terapinin ilgi alanına girmediği kabul edilmiştir, ancak bu durum eşcinselliğin tek bir durum olarak algılanıp, onaylandığı ve teşvik edildiği anlamına gelmez. Tedavi arayışındaki eyleme vurmayan eşcinsellik, geçici eşcinsellik ve yalancı eşcinsellik alt tiplerinde eşcinsellik kişinim ego savunmaları tarafından onaylanmamıştır, kişi elinde olmadan eşcinsel arzu ve dürtülerine yenik düşmektedir, arzu ve dürtülerinden özgür olamayan bu kişilere yardım edilmesi ve tedavi edilmesi gerekmektedir. Eşcinsellik konusunda her ruh sağlığı profesyoneli gibi bir duruş sergilemek de gerekmektedir. Her insanın bir dünya görüşü ve hayata bir bakış açısı vardır. Farklı görüşler hayatı zenginleştirir. www.escinsellik.net ailesi olarak eşcinsellik konusunda bizim görüşümüz; değişmek isteyenlere bir seçenek sunulmasıdır, ancak kimseye zorla, istemediği halde “sen tedavi olmalısın” deme gibi bir hakkımız da olamaz. Bu ayrımın iyi yapılması gerekmektedir. Aslında ülkemizde pek çok ruh sağlığı profesyonelinin, tedavi arayışındaki eyleme vurmayan eşcinsellik, geçici eşcinsellik ve yalancı eşcinsellik olarak tanımlanan alt tiplere giren  eşcinsellerin tedavilerinin reddedilmesine olumlu bakmadıklarını biliyoruz. Ancak kimse eşcinsellik hakkındaki düşüncelerini cesaret edip kamuoyu önünde tartışamıyor, çekiniyorlar. Tabi bu durumda, azınlıkta kalan ama sesi çok çıkan bir grup da; argümanlarını, DSM (The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders)‘ye Amerikan Psikoloji Derneği (APA)‘ya veya ve kesinlikle politik olduğunu düşündüğümüz diğer eğilimlere göre oluşturmakta ve sunmaktadır. DSM, ruhsal hastalıklar için tanı ölçütüdür ve Amerikan Psikiyatri Birliği (American Psychiatric Association) tarafından yayınlanır. İlk defa 1952′de yayımlanan DSM, tamamen keyfi olarak, ilaç firmalarının bir takım hekimlerle birlikte çalışıp oluşturdukları, bir bakkalın mallarını tasnif defteri gibi hastalıkları sınıflandıran bir kuruluştur. Oysaki eşcinsellik tartışmalarının nereye dayanarak veya neyi arkamıza alarak yaptığımız çok önemlidir. Ruh sağlığı profesyonelleri başları sıkışınca, o çok eleştirdikleri DSM’yi veya yerine göre işkenceye aracı olma veya destekleme iddialarıyla gündeme gelen APA’yı da arkalarına alıp “ama APA böyle diyor, DSM’de öyle yazıyor’’ dememelidirler.