Aileden Sorumlu Devlet Bakanı S. Aliye Kavaf eşcinsellik konusunun tartışılmasına vesile oldu

Aileden Sorumlu Devlet Bakanı S. Aliye Kavaf eşcinsellik konusunun tartışılmasına vesile oldu. Sayın bakan yaptığı röportajla CİSED’in Eşcinsellik Açılımı’na destek vermiş ve halkın eşcinselliğe bakış açısını yansıtmıştır. Çünkü eşcinsellik sadece zekilerin görebildiği iddia edilen bir elbise diktiren çıplak kral hikâyesine benzetildi ve adeta tabulaştırıldı. Son yıllarda başta ruh sağlığı profesyonelleri, entelektüeller ve medya olmak üzere herkes, sözbirliği etmişçesine, eşcinselliğe görünmez kumaştan alımlı bir elbise dikmeye çalıştı. Aslında medya mensupları da, din adamları da, ruh sağlığı profesyonelleri de farkındaydı eşcinselliğin üzerinde öyle değişik bir elbise bulunmadığının, halk da. Yani kralın çıplak olduğunu herkes görüyor, kulaktan kulağa söylüyordu; ancak tarif edilen elbise dikilebilse kralın üzerinde öyle güzel duracaktı ki herkes bu ortak yalana inanmış gibi yapmayı seçti: “Eşcinsellik üçüncü bir cinsiyettir”, “Eşcinsellik bir tercihtir”, “Eşcinsellik doğuştan gelen, genetik bir yapıdır”, “Eşcinsellik hastalık değildir” gibi farklı türünden hayranlık cümleleri döküldü ağızlardan. Böylesi işine gelenler yani bilimsel bir meseleye ideolojik yaklaşanlar kralın yani eşcinselliğin gerçek fotoğrafını çekmeye hiç yanaşmadılar. Kralın üstünde elbise filan olmadığını görenler de yobaz, aptal, çağ dışı, homofobik hatta gizli eşcinsel yerine konmamak için susmayı tercih ettiler. Ancak gerçek: “Kral çıplak… Kral çıplak!..” Bu nedenle kimsenin tartışmaya cesaret bile edemediği ve aykırı fikirlerini kapalı kapılar ardında sessizce paylaşabildiği eşcinsellik hakkında fikir beyan etmek, kitap yazmak cesaret ister, yürek ister. Çünkü bir kısım ruh sağlığı profesyoneli, eşcinsellik ile ilgili ayrımcılığa haklı olarak tepki gösterirken, aynı zamanda bilimsel düzlemde “eşcinsellik nedir?” tartışmasını sürdürmeyi de sanki ayrımcılığa yol açacak tehlikeli bir durummuş gibi baştan sansürlemektedir. Bu noktada yapılması gereken, eşcinselleri var olmak istedikleri biçimde kabul ederken ve haklarını savunurken; eşcinsellikle ilgili eleştirel düşüncelere sahip olanların, ruh sağlığı camiasından dışlanmaması, bu fikirlerinden ötürü ayrımcılığa tabii tutulmaması, “gizli eşcinsel veya homofobik” diye yaftalanmamasıdır. Çünkü işin doğası gereği insana dair her durumun tartışılabilir olması gerekir, eşcinsellik tartışılmaz bir tabu veya dogma değildir. Bu varoluş halinin tartışılıyor olması, bu halde olan insanlara karşı ayrımcılığı meşrulaştırmadığı gibi, eşcinselliği de meşrulaştırmaz.

Çok seviyesiz eleştiriler yapılıyor

CİSED olarak eşcinselliğin bazı tiplerinin kişi isterse tedavi edilebileceğini savunuyoruz. Hal böyleyken, bir takım kişi ve kuruluşlardan gelen tepkilerde kullanılan dil ve “Eşcinsellik Kader Değildir” adlı kitaba ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı S. Aliye Kavaf’a karşı gösterilen tutumlarda; haset, kıskançlık, alaycılık, agresiflik ve seviyesizlik görüyoruz. Böylesine sert duygusal bir atmosferde eşcinsellik gibi ülkemizin çok önemli bir meselesi hakkında kendi görüşlerimizi dile getirmemiz ne kadar mümkün olabilir? Yurt dışı otorite destekli bilimsel yaklaşım iddiası (!), bazı kişileri ve kurumları nasıl böyle muhafazakâr ve tutucu kılabiliyor, üzerinde düşünmeliyiz. Ayrıca eşcinselliğin bir hastalık olmadığını, psikoloji bilimi ya da eşcinseller adına, insan hakları ve özgürlükleri bağlamında savunurken, eşcinselliğin bir hastalık olduğunu düşünenlere de neredeyse bir cadı muamelesi yapılması ve buna bağlı olarak bir linç psikolojisiyle hareket edilmesi açıklanması gereken önemli bir çelişkidir. Eşcinselliğin bir hastalık olmadığını sürekli olarak yurt dışındaki otoritelere dayanarak açıklama biçimi de doğru bir yaklaşım değildir. Türk ruh sağlığı profesyonellerinin kendilerine ait görüşleri olmalıdır. Çünkü yurt dışındaki otoriteler eşcinsellik hakkındaki görüşlerini bilimsel verilere göre değil tamamıyla ideolojik yaklaşımlarına ve kapitalist sistemin dayatmalarına göre oluşturmuştur. Bu nedenle başta Üniversitelerimiz, Diyanet İşleri Başkanlığı, Sağlık Bakanlığımız ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanlığımız olmak üzere, medya ve sivil toplum kuruluşları, deve kuşu gibi başlarını kuma gömmekten vazgeçmeli ve eşcinsellik gerçeğini kabul etmelidirler. Çünkü eşcinsellik karşısında yararlı olmayacağı apaçık ortada olan kaçamak bir yola sapmak, ülkemiz için iyi bir seçim olmayacaktır.

Kimse eşcinsellik hakkındaki düşüncelerini cesaret edip kamuoyu önünde tartışamıyor, çekiniyorlar

Eşcinselliğin tedavi edilebileceği ile ilgili görüşlerimiz tam olarak anlaşılamadı.CİSED olarak, “tüm eşcinselleri tedavi etme çabasında ve ısrarında olduğumuz, hatta onları zorladığımız” gibi çarpık ve çirkin iddialar, bazı kötü niyetli kişi ve kurumlar tarafından dillendirilmektedir. Oysaki biz CİSED olarak, tedavi arayışında olan, tedavi olamayacaksa intihar etmeyi düşünen ve değişim isteyen eşcinsellere de tedavi şansının verilmesi gerektiğine inanıyoruz. Çünkü biz, eşcinselliğin doğuştan olmadığını, çocuklukta aile içinde yaşanan bazı travmalardan kaynaklanan gelişimsel bir durum olduğunu ve kişisel bir tercih olmadığını düşünüyoruz. Bize göre eşcinsellik bir tercih değildir, ancak kişi eğer eşcinsel dürtülerini eyleme dökerse yani eşcinsel ilişki yaşarsa o zaman bu onun bilinçli seçimidir, bilinçli bir tercihidir, buna da kimse bir şey diyemez. Ancak eşcinsellik konusunda her ruh sağlığı profesyoneli gibi bir duruş sergilemek de gerekmektedir. Bir grup ruh sağlığı profesyoneli, eşcinselliği değişemez tek bir yapı olarak ele alma eğilimindeyken; bir grup ruh sağlığı profesyoneli de eşcinselliğin tek bir yapı olarak ele alınmaması gerektiğini ve bazı tiplerinin tedavi edilebileceğini görüşünü savunmaktadır. Biz CİSED olarak ikinci görüşteyiz. Her insanın bir dünya görüşü ve hayata bir bakış açısı vardır. Farklı görüşler hayatı zenginleştirir. CİSED olarak eşcinsellik konusunda bizim görüşümüz; değişmek isteyenlere bir seçenek sunulmasıdır, ancak kimseye zorla, istemediği halde “sen tedavi olmalısın” deme gibi bir hakkımız da olamaz. Bu ayrımın iyi yapılması gerekmektedir. Aslında ülkemizde pek çok ruh sağlığı profesyonelinin, tedavi arayışındaki eyleme vurmayan eşcinsellik, geçici eşcinsellik ve yalancı eşcinsellik olarak tanımlanan alt tiplere giren eşcinsel arkadaşlarımızın tedavilerinin ret edilmesine olumlu bakmadıklarını biliyoruz. Ancak kimse eşcinsellik hakkındaki düşüncelerini cesaret edip kamuoyu önünde tartışamıyor, çekiniyorlar. Tabi bu durumda, azınlıkta kalan ama sesi çok çıkan bir grupta; argümanlarını, DSM (The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders)‘ye Amerikan Psikoloji Derneği (APA)‘ya veya ve kesinlikle politik olduğunu düşündüğümüz diğer eğilimlere göre oluşturmakta ve sunmaktadır. DSM, ruhsal hastalıklar için tanı ölçütüdür ve Amerikan Psikiyatri Birliği (American Psychiatric Association) tarafından yayınlanır. İlk defa 1952‘de yayımlanan DSM, tamamen keyfi olarak, ilaç firmalarının psikiyatristlerle birlikte çalışıp oluşturdukları, bir bakkalın mallarını tasnif defteri gibi hastalıkları sınıflandıran bir kuruluştur. Oysaki, eşcinsellik tartışmalarının nereye dayanarak veya neyi arkamıza alarak yaptığımız çok önemlidir. Ruh sağlığı profesyonelleri başları sıkışınca, o çok eleştirdikleri DSM’yi veya yerine göre işkenceye aracı olma veya destekleme iddialarıyla gündeme gelen APA‘yı da arkalarına alıp “ama APA böyle diyor, DSM’de öyle yazıyor” dememelidirler.

Eşcinsellik tek bir durum değildir, birçok alt tipi vardır

“Eşcinsellik Kader Değildir” adlı kitabımızla vermeye çalıştığımız mesajlar özet olarak şunlardır:

—Eşcinsellik kader değildir.

—Eşcinseller hasta değildir, çünkü kişi hasta olup olmadığına kendi karar vermelidir.

—Eşcinsellik tercih değildir, ama eşcinsel ilişki yaşamak bir tercihtir.

—Eşcinsellik tek bir durum değildir, birçok alt tipi vardır.

—Eşcinselliğin 12 alt tipi vardır. Bunlar;

A-Açık eşcinsellik

1-Gerçek eşcinsellik

2-Yalancı eşcinsellik

3-Eyleme vurulmayan eşcinsellik

4-Geçici eşcinsellik

5-Durumsal eşcinsellik

6-Cinsel fantezilerin eyleme vurulduğu eşcinsellik

7-Seks işçiliği şeklinde yaşanan eşcinsellik

B-Gizli eşcinsellik

8-Homofobik tutumlarla kendini gösteren gizli eşcinsellik

9-Eşcinsel olma korkusu veya takıntısıyla kendini gösteren gizli eşcinsellik

10-Maçoluk veya aşırı erkeksi tavırlarla kendini gösteren gizli eşcinsellik

11-Aşırı çapkınlık yapma eylemleriyle kendini gösteren gizli eşcinsellik

12-Heteroseksüel olduğunu düşünme şeklinde kendini gösteren gizli eşcinsellik 

—Gerçek eşcinsellik adı verilen alt tip bir hastalık olarak görülmemelidir. Bu arkadaşlarımızın eşcinsel yönelimlerinden vazgeçip heteroseksüelliğe dönüşümlerini içeren bir tedavi de tıp ahlakına uygun değildir. Çünkü bu arkadaşlarımız kendilerini hasta olarak görmemekte ve değişim talebinde de bulunmamaktadırlar. Ayrıca 1974 yılında Amerikan Psikiyatri Birliği ve daha sonra 1992 yılında Avrupalılar (ICD) ve70′li yıllarda Dünya Sağlık Örgütü (WHO), bu tip eşcinselliği hastalıklar ve rahatsızlıklar kapsamından çıkartmıştır. Benzer şekilde Amerikan Psikoloji Derneği (APA) da bu tip eşcinselliğin bir tercih olmadığını, doğal olduğunu ve değiştirilemeyeceğini açık ve net bir şekilde belirtmiştir.

—Eyleme vurmayan eşcinsellik, geçici eşcinsellik ve yalancı eşcinsellik olarak tanımlanan alt tipler tedavi edilebilir. Yani bu tipe giren bir eşcinsel arkadaşımız yaşadıklarından ve hissettiklerinden rahatsızlık duyuyor ve bunları değiştirmek istiyorsa, bunu başarabilir. Değişim için inanması ve istemesi yeterlidir. Çünkü her şey kişinin kendi elindedir; yenmekte, yenilmekte, başarmakta, başaramamakta.

—Ruh sağlığı profesyonelleri eşcinsel yöneliminden rahatsızlık duyan ve değişim isteyen eşcinsel arkadaşlarımızı görmezden gelme eğiliminden vazgeçmelidir.

—Eşcinsel lobi gerçek eşcinsellerin haklarını ve varoluş mücadelelerini savunurken; yaşadıklarından ve hissettiklerinden rahatsızlık duyan ve değişim isteyen diğer eşcinsellerin tedavi arayışlarını da desteklemeli ve onlara “hain evlat ökkeş muamelesi” yapmamalıdır.

—Homofobi tanımı daraltılmalıdır. Eşcinsellere saldırı ve şiddet uygulanmasını referans noktası alan homofobi, bir insanlık suçudur.

“Tedavi olmak istiyoruz” çığlıklarına ses verilmesi gerekiyor

“Tedavi olmak istiyoruz” çığlıklarına ses verilmesi gerekiyor. Herkes eşcinselliğe odaklanıyor, asıl mesele eşcinsel arkadaşlarımız, kimse onların dertlerini ve acılarını paylaşıp, yüreklerine dokunmuyor, “tedavi olmak istiyoruz” çığlıklarına ses vermiyor, yaralarına merhem olmuyor. Çünkü ruh sağlığı profesyonelleri eşcinsellik konusunda ikiye bölünmüş durumdadır. Ne yazık ki eyleme vurmayan eşcinsellik, geçici eşcinsellik ve yalancı eşcinsellik olarak tanımlanan alt tiplere giren eşcinsel arkadaşlarımızın, eşcinsel yönelimlerini değiştirmeye yönelik herhangi bir tedavi girişimini etik bulmayan ve başarılı olma şansı olmadığını iddia eden bazı cinsel terapist veya hekim arkadaşlarımız; eşcinselliği çok normal ve doğuştan gelen bir durum olarak lanse etmekte, istemeyerek veya bilmeyerek eşcinselliğin yaygınlaşmasına zemin hazırlamaktadırlar. Bir cinsel terapist eyleme vurmayan eşcinsellik, geçici eşcinsellik ve yalancı eşcinsellik olarak tanımlanan alt tiplere giren eşcinsel arkadaşlarımızın yürekten değişim isteğine kayıtsız kalmamalıdır ve “yeter ki inan ve iste, başarabilirsin” diyerek elinden geldiğince ona yardımcı olmalıdır. Bu süreçte ilk tedavi edilen kişinin varoluş acısıdır. Çünkü değişim isteyen eşcinsel arkadaşlarımız çok acı çekmektedir, cinsel terapistler bu acının giderilmesi için yardımcı olmalıdır, acı çeken bir insana yardım eli uzatılmalıdır.
“Tedavi olma hakkı” evrensel bir insan hakları meselesidir

Eşcinsel eğilimlerinin üstesinden gelmeye çalışan kişiler,  dünyada hızla yayılan eşcinsel hakları hareketleri tarafından görmezden gelinmektedir. Hiç de azımsanmayacak sayıdaki tedavi olmak isteyen eşcinseller, destek alma veya terapi görme imkânlarından mahrum bırakılmaktadırlar. Hatta bazı hekimler ve cinsel terapistler, yaşadıklarından rahatsızlık duyan ve tedavi arayışına giren eşcinsel hastaları “bu sizin cinsel tercihiniz, değiştiremeyiz veya eşcinselliğin tedavisi yok” diyerek geri çevirmektedir. Ayrıca en temel insan hakları meselelerinden biri olan sağlık hizmetine ulaşma ve yararlanma hakkı da çiğnenmektedir. Çok yanlış bir şekilde eşcinselliği tek bir yapı olarak ele alan bu kişiler; eşcinsel lobinin baskısıyla ABD ve Avrupa Birliği buyurduğu için; tıp adına, bilim adına, etik değerler adına, binlerce genci ziyan etmişlerdir, onları içinden çıkılmaz çelişkilere ve acılara yönlendirmişlerdir. Normal bir hayat yaşayabilecek gençleri, yanlış bilgilendirmeler ve yönlendirmelerle sıkıntılarla dolu bir sürecin içine sürüklemişlerdir. Avrupa Birliği fonlarıyla desteklenen bu tavır, Türk aile yapısına yapılan ciddi bir saldırıdır. Ancak bunlara rağmen, eşcinsel eğilim, dürtü, duygu ve davranışlarından acı çeken, bunaltı duyan ve tedavi olmak isteyen kişilerin, her geçen gün daha fazla artan bir oranla, tedavi olma arayışına girdiğini görüyoruz. Ruhen ve bedenen sağlıklı olmak doğal bir insan hakkıdır. Ancak herkes bilerek ya da bilmeyerek yaptığı bazı davranışlar da dâhil birçok etken yüzünden ruh sağlığını ve sağlıklılık halini yitirebilir, hastalanabilir ve tedavi olmak isteyebilir. “Tedavi olma hakkı” evrensel bir insan hakları meselesidir. Bu aşamada eşcinsel dernekler ve organizasyonların, tedavi arayışındaki ve tedavi sürecindeki kişileri dışlamaması ve “hain evlat ökkeş” olarak deşifre etmemesi; eşcinsel hakları mücadelesini meşrulaştırmak ve toplumsal destek bulabilmeleri için yapacakları önemli bir katkıdır.

Eşcinsellere karşı değiliz.    

Avrupa Birliği’ne adaylığını koyan Türkiye’nin eşcinsel hakları konusunda yapması gereken en önemli konu, eşcinselliğin tabulaştırılmaya çalışılmasına bir son vermektir. Çünkü eşcinsellik konusunda kamuoyu yanlış yönlendirilmekte ve eşcinsellikle ilgili olumsuz konuşanlar hemem “homofobik” olarak etiketlendirilmektedir. Bilgi kirliliğinden ve toplumda oluşan olumsuz yargılardan dolayı çok endişeliyiz. Ayrıca cinsellik hakkında yetkin olduğunu iddia eden (!) bazı kişi ve kurumlarca basına yanlış bilgiler verilmesi ülkemizde ciddi bir sorundur. Eşcinsellik ile ilgili olarak uzman kisvesi altında, eşcinselliğin 3. bir cins olarak topluma dayatılması yönünde demeçler verilmesi, yıllarca başarıyla uygulanmış terapileri ve tedavi yöntemlerini bilimsel veri değilmiş gibi sunulması da bizi şaşırtmaktadır. CİSED olarak eşcinsellere karşı değiliz. Eşcinsellerin kendi haklarını koruyabilmekte karşılaştıkları sorunlarla daha kolay başa çıkabilmeleri için haklarını savunmaları gerektiğine inanıyoruz. Eşcinsellerin saygın ve ahlaki değer yargılarına uygun yaşam tarzlarına, örgütlenme haklarına, varoluş ve özgürlük mücadelelerine saygı duyuyoruz. Ancak eşcinselliğin doğal bir eğilim ve doğuştan gelen bir durum olduğunun ilan edilmesine, yaygınlaştırılması veya özendirilmesi çabalarına, topluma bir model veya üçüncü bir cinsiyet olarak sunulmasına karşıyız. Bu bağlamda medyaya, cinsel terapistlere ve hekimlerimize görevler düşmektedir. Çünkü insanlığın karşı karşıya bulunduğu sorunların kaynağında; emperyalizmin ekonomik, siyasal ve varoluşsal boyutlarında sömürüsü bulunmaktadır. Sömürü dengesizliklere neden olmakta, yabancılaşma sorununu beslemekte, yabancılaşma insanı insan olarak tanımlayan alt argümanlarda tahribatlara yol açmakta ve bencil-hırslı insan tipini ön plana çıkartmaktadır.

Eşcinselliğin görülme oranı %12

ABD’de yapılan araştırmalar, erkeklerin %20‘inde, kadınların ise %18‘nde eşcinsel eğilim olduğunu göstermektedir. CİSED’in 2004 yılından beri yaptığı ve şu an itibarıyla 5000 kişiye ulaşan Eşcinsellik Anketi‘ne göre; ülkemizde eşcinsellik oranı %12 gibi gözükmektedir. Ancak konunun hassasiyeti ve gizli eşcinsellerin sayısı göz önüne alındığında bu oranın daha fazla olması muhtemeldir. Peki, ülkemizde her on kişiden birinde eşcinsellik sorunu varsa, bu insanlar  isteyerek mi eşcinsel oldu? Bir o kadar insan da hangi nedenle eşcinsel oldu? Tüm bu soruları kendimize sorup, vicdanlarımızla hesaplaşmanın zamanıdır. Hangi gerekçeyle olursa olsun, bu sorunun tartışılmasına engel olmak ve tedavi arayışındaki eşcinsel arkadaşlarımızın taleplerine kayıtsız kalmak topluma ve özellikle de annelere yapılacak en büyük kötülüktür. Çözümün adı tartışmaktır.

Düşünce ve bilim özgür olmalıdır

Homofobi teriminin anlamı daraltılmalıdır. Biz CİSED olarak homofbiyi; eşcinsellere ve eşcinselliğe karşı mantık dışı kin, nefret ve aşağılama şeklindeki haksız yargıların beraberinde getirdiği, eşcinsellere şiddet uygulanmasını savunma veya şiddet eylemlerinde bulunmayı içeren davranış ve tutumlar olarak tanımlıyoruz. Homofobi tanımında referans noktamız eşcinsellere saldırı ve şiddet uygulanması veya şiddetin savunulmasıdır. Bu referans noktasından sapıldığında, “eşcinselliğin doğuştan gelen bir durum olmadığını savunma” veya “eşcinselliği bir yaşam şekli değil de cinsel ilişkiler toplamı olarak görme” çok yanlış bir şekilde homofobi olarak değerlendirilebilir. Bu durumda eşcinsellik, eleştirilemeyen veya araştırılamayan bir tabu haline gelerek tüm tabular gibi çözümsüz ve tartışılamayan bir hale gelecektir. Bunu engellemek için homofobi teriminin anlamı daraltılmalı ve eşcinsellik daha çok tartışılmalıdır. Daraltılmış homofobi tanımı eşcinselliği özgürleştirecektir. Daraltılmış homofobi tanımı ve “eşcinselliğin eleştirilmesi veya bir hastalık olarak değerlendirilmesi”, eşcinsellere yönelik saldırı ve şiddet eylemlerini arttırır mantığı çok yanlıştır. Çünkü her zaman düşünce ve bilim özgür olmalıdır. Atom üzerine çalışmalar yapan bilim adamları Japonya’da binlerce insanın ölmesini istememişlerdir, sosyalizmin düşünce babası Karl Marx, yine binlerce insanın öldüğü soğuk savaşı istemiştir. Görüldüğü gibi her düşünce veya bilimsel gelişme insanlık için iyi yönde de kullanılabilir kötü yönde de kullanılabilir. Önemli olan niyettir. Niyeti kötü ve az gelişmiş insanlar her devirde vardı, olacaklardır da, onlardan korkarak bilim, teknoloji, özgür düşünce ve tartışmaktan vazgeçmemiz gerekiyor. Daraltılmış homofobi tanımı eşcinselliğin tartışılarak anlaşılmasını sağlayacaktır. Aksi takdirde eşcinseller arasında zamanla oluşan heterofobi daha da artacaktır. Eşcinseller ve heteroseksüellerin fobileri karışı karşıya olduğu sürece eşcinsellik tabulaşacaktır, tartışılamayacaktır, üzerinde araştırmalar yapılamayacaktır.

Kadın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı Sayın Aliye Kavaf’ın “Eşcinselliğin  biyolojik bir bozukluk olduğuna inanıyorum. Tedavi edilmesi gereken bir durum” açıklaması üzerine  medyada bir çok gazeteci, sivil toplum kuruluşu temsilcisi ve sanatçı bu konu da görüş bildirip, tez- antitez  mantığıyla konuyu enine boyuna tartıştılar. Kaldı ki 1970’lere kadar eşcinsellik, batı da da bir hastalık olarak kabul ediliyordu.

Geçtiğimiz aylarda CİSED Başkanı Dr. Cem Keçe’nin, “Eşcinsellik Kader değildir, tedavi edilebilir bir hastalık” açıklaması da buna benzer bir tartışmayı gündeme taşımıştı. Batılı modernlerin meşrulaştırmak için büyük gayret gösterdiği cinsel eğilimler sorunu politik, ve ekonomik kaygılarla, bilimsel zeminden  uzak yanlı bir bakış açısıyla, kaygan bir zeminde, sürekli şekil değiştiriyor..
 Olayın batıda geçirdiği süreçler incelendiğinde, lobi  faaliyetleri marifetiyle alınmış bilimsel görüşler ve bir gün ak dediğine öbür gün kara diyen uzmanlar, politik-ekonomik çıkarlar alenen görülür.
Sorun çok boyutlu bir sorun olup, normalleştirilip,cinselliğin bir tercih olarak sunulması aile kurumu ve insanlık açısından çok büyük bir tehlikedir. Zira problemin; tıbbi, sosyo-kültürel, ruhsal,eğitsel, dini, politik ve iktisadi boyutları irdelenmeli ve hakkaniyetli uzmanlar tarafından objektif bir bakış açısıyla değerlendirmesi yapılmalıdır.

Lobilerin baskısıyla ikna edilmiş bilim adamları, gazeteciler, yazarlar, stk temsilcileriyle bu soruna çözüm bulunamaz.
 İnsanlığın geleceği olan  aile kurumunun sağlıklı işlemesi ve korunması, insan hakları ve özgürlükleri, açısından  insanlığın hayrına bir karar verilmelidir. İnsanlığın tabiatı gereği, üçüncü cinsin kabulu diğer iki cinsin insan hakları ihlaline götüren ciddi bir hak kaybı olarak görülmelidir.

Aileyi Koruma ve Destekleme Derneği (AKODER), olarak Aileden Sorumlu Devlet Bakanı sıfatıyla Sayın Selma Aliye Kavaf’ın aileyi koruyan bu açıklamasını destekliyoruz.
Bu konuda fikir beyan eden herkesi tarafsız olmaya, ilim ehli insanların, insanlık hayrına beyan ettiği verileri kabul etmeye çağırıyoruz.
AKODER 

www.akoder.org

Aileyi Koruma ve Destekleme Derneği

Haberler : http://www.akoder.org/haber_detay.php?haber_id=982

http://www.kadinhaberleri.net/index.php?content_view=16635&ctgr_id=103

Part 1 / 3

Part 2 / 3

Part 3 / 3

AUDIO FILES: Shame, The Root Cause of Homosexuality
21st Annual Courage Conference 2009
Copyright © 2009, Daughters of St. Paul

Part 1 (20:43)

Part 2 (20:06)

Part 3 (24:15)

	“beni güzel hatırla bunlar son satırlar farz et ki bir rüzgârdım esip geçtim hayatından ya da bir yağmur sel oldum sokağında sonra toprak çekti suyu” Orhan Veli

Vücudumuzda her an işleyen sayısız mucizevî sistem vardır. İnsanın kendisi bir mucizedir. “… Kalpleri vardır bununla kavrayıp, anlamazlar, gözleri vardır bununla görmezler, kulakları vardır bununla işitmezler…” Araf Suresi’nde geçen bu cümle bu nedenle çok anlamlıdır. Kişi kendi mucizesinin farkında olmazsa; kendi hastalıklarını kendisinin yarattığının ve çözümünün de içinde olduğunun farkına varamaz. Aynı Hz. Ali’nin dediği gibi; “Senin ilacın sende olduğu halde bilmiyorsun. İlletin de gene sende olduğu halde görmüyorsun. Sen kendini küçük bir cisim sanırsın. Hâlbuki sende büyük âlem saklıdır, bilmiyorsun. Sen öyle apaçık bir kitapsın ki, gizli olan şeyler o kitabın harfleri ile meydana çıkar, okunur. Sen vücutsun, senin harice ihtiyacın yok. Sende mevcut olan şeyler, kitaba gelmez. Kâinat kitabında yazılı olan şeylerin hepsi senden çıkmıştır.”

Uzun yıllar süregelen bir çalışma sonucu ortaya çıkan bu kitabın tamamını okuyarak, yıllarca süren deneyimlerle oluşan birikime, kısa sürede sahip olma şansını yakaladınız ve “bilginin etrafına duvar örmeyin, bildiklerinizi paylaşın, paylaşırken öğrenmeye gayret edin, öğrenmek ve paylaşmak, sonu olmayan keyifli bir maceradır, öğrenmenin sonu ancak sizin belirleyeceğiniz bir noktadadır” sözünün gerçekliğini kanıtladınız. Çünkü paylaşılmayan bilginin hiç bir değeri yoktur, onu değerli kılan, paylaşmak ve paylaşılmasını sağlamaktır.

Bilgiyi ve bilmeyi Yunus Emre, şu şekilde tanımlamıştır:

“İlim ilim bilmektir.
İlim kendin bilmektir.
Sen bildiğini anlamazsan.
Ya nice okumaktır.”

Başta eşcinsellik olmak üzere, psikolojik sorunlar hakkında bilgi sahip olmak; sorunu yaşayan kişinin başa çıkma becerilerine ve mahrem çevresinin onu anlama kapasitesine katkı sağlar. Sıkıntı veren sorunlarla ilgili en kalıcı ve etkili bilgi ise, bu konu hakkında ki yaşam öyküleridir. Bu nedenle kitabımızda vaka deşifrelerine yer vererek, daha önce yaşanılan hayat tecrübelerinin ve bu tecrübelerden edinilecek bilginin kalıcı olarak yerleşmesini de hedefledik.Çünkü bilgi, en başta kişinin kendini bilmesi, insan olarak kendi var oluşunu sorgulaması ve yaşadıklarını anlamlandırabilmesi için gereklidir. Kendi varlığının bilincinde olmayan kişilerin, başkaları ve kendisi hakkındaki yorumları da sıkıntı verici olacaktır. Bu nedenle, doğru ve sağlıklı bilgiyi halka taşımada ve böylece kamunun çıkarlarını korumada bilim insanlarına önemli görevler düşmektedir. Gerçekleri ve bildiğini halka anlatmayan, halkın aydınlanmasını önemsemeyen bilim insanları, zaman içinde kendileri de cehaletin bir parçası olmaktan kurtulamazlar. Bunun yerine, bildikçe, bilginin sonsuzluğu karşısında ne kadar az şey bildiğinin aczi içinde alçak gönüllülüğü yeğleyen bilim insanlarına ülkemizin her geçen gün daha fazla ihtiyacı vardır. Galileo’nun dediği gibi; “Her şeyi bilme şeklindeki bu kendini beğenmiş küstahlığın temeli, hiçbir zaman hiçbir şeyi anlamamış olmaktan başka bir şey değildir. Bir kerecik de olsa tek bir şeyi tam olarak anlama deneyimi olan ve bilginin nasıl elde edildiğini gerçekten duyumsamış olan bir kimse, kendisinin hiç anlamadığı sonsuz sayıda başka hakikatlerin de var olduğunu fark eder.” Bu farkındalık keyifli maceradır ve bu macera ilevermeye çalıştığımız mesajlar özet olarak şunlardır:

—Eşcinsellik kader değildir.

—Eşcinsellik bir hastalıktır, eşcinseller hasta değildir. Çünkü kişi hasta olup olmadığına kendi karar vermelidir.

—Eşcinsellik tek bir hastalık değildir, birçok alt tipi olan bir hastalıktır.

—Eşcinselliğin 12 alt tipi vardır. Bunlar;

A-Açık eşcinsellik

B-Gizli eşcinsellik

8-Homofobik tutumlarla kendini gösteren gizli eşcinsellik
9-Eşcinsel olma korkusu veya takıntısıyla kendini gösteren gizli eşcinsellik
10-Maçoluk veya aşırı erkeksi tavırlarla kendini gösteren gizli eşcinsellik
11-Aşırı çapkınlık yapma eylemleriyle kendini gösteren gizli eşcinsellik
12-Heteroseksüel olduğunu düşünme şeklinde kendini gösteren gizli eşcinsellik

—Gerçek eşcinsellik adını verdiğimiz alt tip bir hastalık olarak görülmemelidir. Bu nedenleeşcinsel yönelimden vazgeçip heteroseksüelliğe dönüşümü içeren bir tedavi de tıp ahlakına uygun değildir. Ancak toplumsal baskılardan dolayı varoluşunu yaşamakta zorlanan gerçek eşcinsellerin kendileri ya da yakınlarının, destekleyci terapi tekniklerini içeren bir tedavi almaları mümkündür.

—Eyleme vurmayan eşcinsellik, geçici eşcinsellik ve yalancı eşcinsellik olarak tanımladığımız alt tipler tedavi edilebilir. Yani bu tipe giren bir eşcinsel arkadaşımız yaşadıklarından ve hissettiklerinden rahatsızlık duyuyor ve bunları değiştirmek istiyorsa, bunu başarabilir. Değişim için inanması ve istemesi yeterlidir. Çünkü her şey kişinin kendi elindedir; yenmekte, yenilmekte, başarmakta, başaramamakta.

—Ruh sağlığı profesyonelleri eşcinsel yöneliminden rahatsızlık duyan arkadaşlarımızı görmezden gelme eğiliminden vazgeçmelidir.

—Eşcinsel lobi gerçek eşcinsellerin haklarını ve varoluş mücadelelerini savunurken; yaşadıklarından ve hissettiklerinden rahatsızlık duyan ve değişim isteyen diğer eşcinsellerin tedavi arayışlarını da desteklemeli ve onlara “hain evlat ökkeş muamelesi” yapmamalıdır.

—Homofobi tanımı daraltılmalıdır. Eşcinsellere saldırı ve şiddet uygulanmasını referans noktası alanhomofobi, bir insanlık suçudur.

Bu saptamaları, inandıktan ve istedikten sonra başarmayı, çarenin içte olduğunu ve eşcinsellik gerçeğini reddedenler; kibirleri akıllarına galip gelmiş kimselerdir. Bu gibi insanlar gerçekten büyük bir acz içindedir.

Savaşın en kanlı günlerinden birinde, Mehmet, en iyi arkadaşının az ileride kanlar içinde yere düştüğünü görür. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateş yağmuru altında oldukları bir gündür. Mehmet teğmenine koşar ve

—“Teğmenim, fırlayıp arkadaşımı alıp gelebilir miyim?” der.

— “Delirdin mi?” der gibi bakar teğmen ve

—“Gitmeye değer mi? Arkadaşın delik deşik olmuş. Büyük olasılıkla ölmüştür bile. Kendi hayatını da tehlikeye atma.” Der.

Mehmet ısrar eder. Teğmen:

— “Peki. Git o zaman” der.

İnanılması güç bir mucize gerçekleşir. Mehmet o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaşır, onu sırtına alır, koşa koşa sipere geri döner ve birlikte siperin içine yuvarlanırlar. Teğmen, kanlar içindeki askeri muayene eder. Sonra onu sipere taşıyan Mehmet’e döner ve

— “Sana, değmez, hayatını tehlikeye atmana değmez, demiştim. Bak haklı çıktım. Bu zaten ölmüş.” der.

—“Değdi teğmenim” der Mehmet.

—“Nasıl değdi? Bu adam ölmüş görmüyor musun?” der.

—“Gene de değdi komutanım. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı. Onun son sözlerini duymak dünyaya bedeldi benim için.” diyen Mehmet, arkadaşının son sözlerini hıçkırarak tekrarlar teğmene:

—“Mehmet, geleceğini biliyordum!” demişti arkadaşım. “Geleceğini biliyordum!” Bu nedenlesonsözler çok önemlidir. Çünkü insan yaşamının ve varoluşunun anlamı çok derindir. İnsanın varoluşu; hayatta kalma uğruna verilen o sefil mücadelede değil, inanmak ve isteminin gücünde yatmaktadır. Değişimi gerçekleştirmek için kişi göğsünde taş gibi bir yürek taşımalıdır. Bu yürek ruhsal sıkıntılara ve çöküşe doğru giden hayatı yok etme gücünü, kişinin kendisinde bulması anlamına gelir . Böylece yükselen yeni hayat kendine bir yer bulup serpilebilir.

• ÖNSÖZ
• YANSÖZ
• GİRİŞ
• RUHSAL AYGIT
  • DIŞ GERÇEKLİK
  • GÜDÜ – DÜRTÜ – İÇGÜDÜ
  • BİLİNÇ VE BİLİNÇDIŞI
  • İD
  • SÜPEREGO
  • EGO
  • DERİN EGO
  • KENDİLİK
• İNSANIN RUHSAL GELİŞİMİ
  • PREÖDİPAL DÖNEM
  • ORAL DÖNEM
  • ANAL DÖNEM
  • ÖDİPAL DÖNEM (FALLİK DÖNEM)
    • ÖDİPAL KOMPLEKS
    • ELEKTRA KOMPLEKSİ
    • HADIM EDİLME KORKUSU
    • KENDİ KENDİNİ HADIM ETME
    • ÖDİPAL KAPSÜL VE ÖDİPAL BAĞ
    • LATENT DÖNEM
    • ERGENLİK DÖNEMİ
• DERİN EGO’NUN SAVUNMA MEKANİZMALARI
• KİMLİK ve KİŞİLİK
• CİNSEL KİMLİK GELİŞİMİ
• EŞCİNSELLİK NEDİR?
  • EŞCİNSELLİK RUHSAL BİR BOZUKLUK MUDUR?
  • EFEMİNE OLMAK EŞCİNSELLİK DEĞİLDİR
  • EŞCİNSELLİĞİN İLK BELİRTİLERİ
  • EŞCİNSELLİĞİN GÖRÜLME ORANI
• BİSEKSÜALİTE
• EŞCİNSELLİĞİN NEDENLERİ
  • NESNE İLİŞKİLERİ KURAMINA GÖRE EŞCİNSELLİK
    • MARGARET S. MAHLER VE NESNE İLİŞKİLERİ KURAMI
    • JAMES F. MASTERSON
    • BORDERLİNE KİŞİLİK BOZUKLUĞU
    • BORDERLİNE YAPI VE CİNSELLİK
    • BORDERLİNE – NARSİST AŞKI
    • KIZLARDA NESNE İLİŞKİLERİ KURAMINA GÖRE EŞCİNSELLİK
    • ERKEKLERDE NESNE İLİŞKİLERİ KURAMINA GÖRE EŞCİNSELLİK
  • NARSİSTİK BİR SAVUNMA OLARAK EŞCİNSELLİK
    • NARSİSİSTİK KİŞİLİK BOZUKLUĞU
    • NARSİSİZM VE CİNSELLİK
    • HEİNZ KOHUT
  • ERGENLİK BUNALIMI OLARAK EŞCİNSELLİK
  • ÖZGÜVEN EKSİKLİĞİNE BAĞLI EŞCİNSELLİK
  • BAĞIMLILIĞIN VE SALDIRGANLIĞIN CİNSELLEŞTİRİLMESİ OLARAK EŞCİNSELLİK
  • EŞCİNSELLİĞİN DİĞER NEDENLERİ
• EŞCİNSELLİĞİN TİPLERİ
  • AÇIK EŞCİNSELLİK
  • GİZLİ EŞCİNSELLİK
• EŞCİNSELLİK HAKKINDA BİLGİSİZ BİR TOPLUMUZ
  • EŞCİNSEL AŞKLAR
  • HOMOFOBİ VE HETEROFOBİ
  • İÇSELLEŞTİRİLMİŞ HOMOFOBİ
  • COMING OUT NEDİR?
  • EŞCİNSEL YAKINI OLAN AİLELER VE GENEL TEPKİLERİ
  • ERKEK EŞCİNSELLER
  • KADIN EŞCİNSELLER
  • EŞCİNSEL YAŞAMIN ZORLUKLARI
• EŞCİNSEL YÖNELİM TERAPİSİ
  • EŞCİNSEL YÖNELİM TERAPİSİ NEDİR?
• EŞCİNSEL YÖNELİM TERAPİSİNDE TERAPİST VE HASTA İLİŞKİSİ
  • AKTARIM
  • AKTARIM NEVROZU
  • KARŞI AKTARIM
  • DİRENÇ
  • YORUMLAMA
  • TERAPİNİN SONUÇLANMASI
• EŞCİNSEL YÖNELİM TERAPİSİNDE ELE ALINAN KONULAR VE KULLANILAN TEKNİKLER
  • SAHTE KENDİLİKTEN KURTULMAK
  • EGO GÜÇLENDİRME
  • ÖFKENİN DIŞA VURULMASI VE YÖNETİMİ
  • BAĞLANMA
  • YAKINLIK KORKUSU VE MAHREMİYET
  • SPOR VE EGZERSİZ YAPMA
  • HİPNOZ VE HİPNOTERAPİ
  • FANTEZİ ÇALIŞMALARI VE GEÇİŞ FANTEZİLERİ
  • ORGAZMİK YENİDEN KOŞULLANMA
  • RÜYA ANALİZİ
  • KENDİNİ TANIMA VE DOĞRU İFADE ETME
  • REKABET
  • KARŞI CİNSLE OLAN İLİŞKİLER
  • HEMCİNSLERLE CİNSEL İÇERİKLİ OLMAYAN İLİŞKİLER KURABİLME
  • SORUMLULUK ALMAK
  • KİŞİ KENDİNİ HASTA EDER, KİŞİ KENDİNİ İYİ EDEBİLİR
  • YAPMAK VE KENDİNİ GERÇEKLEŞTİRMEK
  • GEÇMİŞİN TEKRARINI BOZMAK
  • AFFETMEK
  • KENDİNİ SEVMEK VE ONAYLAMAK
  • LOGOTERAPİ
  • BİBLİYOTERAPİ
  • METAFORLARLA PSİKOTERAPİ
  • GRUP TERAPİSİ
• DEĞİŞİM İSTEYEN EŞCİNSELLER İÇİN EŞCİNSEL YÖNELİM TERAPİSİ
• GERÇEK EŞCİNSELLER İÇİN EŞCİNSEL YÖNELİM TERAPİSİ
• SKALA ve FORMLAR
  • CİNSEL KİMLİK FORMU
  • CİNSEL YÖNELİM SKALASI
  • TRAVESTİ VEYA TRANSSEKSÜELLİK ARAŞTIRMA FORMU
• SONSÖZ
• YAZAR HAKKINDA
• İLETİŞİM BİLGİLERİ
• KAYNAKLAR
• YAZARIN DİĞER KİTAPLARI

Kaynak : Cinsel Sağlık Enstitüsü Derneği Web Sİtesi

Kadınlar için

1. Diğer lezbiyen/biseksüel kadınlarla kişisel ya da sosyal ilişkilerden kaçınmanın en iyisi olduğuna inanıyorum.
2. Genel olarak kadınlardan etkilenmekten vazgeçmeye çalıştım.
3. Eğer birisi bana tamamen heteroseksüel olabileceğimi söyleseydi, bunu kabul ederdim.
4. Keşke lezbiyen/biseksüel olmasaydım.
5. Lezbiyen/biseksüel olduğum için kendime yabancılaşmış hissediyorum.
6. Erkekler hakkında daha fazla erotik duygularım olmasını isterdim.
7. Lezbiyen/biseksüel olmamın benim kişisel bir kusurum olduğunu düşünüyorum.
8. Cinsel yönelimimi lezbiyen/biseksüelden heteroseksüele değiştirebilmek için profesyonel yardım almayı isterim.
9. Erkeklerden cinsel olarak etkilenebilmeyi denedim.

Erkekler için

1. Diğer gay /biseksüel erkeklerle kişisel ya da sosyal ilişkilerden kaçınmanın en iyisi olduğuna inanıyorum.
2. Genel olarak erkeklerden etkilenmekten vazgeçmeye çalıştım.
3. Eğer birisi bana tamamen heteroseksüel olabileceğimi söyleseydi, bunu kabul ederdim.
4. Keşke gay/biseksüel olmasaydım.
5. Gay /biseksüel olduğum için kendime yabancılaşmış hissediyorum.
6. Kadınlar hakkında daha fazla erotik duygularım olmasını isterdim.
7. Gay/biseksüel olmamın benim kişisel bir kusurum olduğunu düşünüyorum.
8. Cinsel yönelimimi gay/biseksüelden heteroseksüele değiştirebilmek için profesyonel yardım almayı isterim.
9. Kadınlardan cinsel olarak etkilenebilmeyi denedim.

—Gizlenme. Erkek egemen bir toplumda eşcinsellik toplumdan dışlanma nedenidir. Çünkü toplumda var olmak, saygınlığın devam etmesi ve geçim için işe muhtaç olma toplumdan dışlanmayı göze alamamak için yeterli bahanelerdir. Ayrıca birçok eşcinsel arkadaşımız çok yanlış bir şekilde bilinçdışı ve otomatik olarak kendi var oluşlarının sevgiyi, saygıyı ve onaylanmayı hak etmediğine kanaat getirirler. Kendilerine güvenleri yoktur, sürekli bir şüphe içindedirler ve şüphelerini doğrulayacak kişilerden de uzak durmaya çalışırlar. Bu nedenle de kişisel ile sosyal-ailesel bedelleri ödememek için gizlenirler ve damgalanan, utanç verici bir şey olarak algıladıkları eşcinsel yaşam sırlarının ortaya çıkmasından çok korkarlar. Ayrıca eşcinselliklerinden dolayı ailenin ve toplumun onlara daha az saygı gösterecekleri endişeleri sosyalleşmelerinde de zarar verir, daha az toplum içine girerler, daha çok kendilerine özel mekânlarda veya internette vakit geçirmeyi tercih ederler. Bu da yaşadıkları iç sıkıntısını, depresyonu ve diğer negatif duyguları arttırır. Bu durumda gerçek eşcinseller için kendini saygın bir şekilde topluma kabul ettirme zorunlu bir hal alırken; diğer eşcinseller ise yaşadıklarından pişmanlarsa ve değişmek istiyorlarsa tedavi arayışına girmeyi araştırırlar. Gerçek eşcinsel olmayan eşcinsel arkadaşlarımızın her zaman 2. bir şansları vardır.

—Utanma. Bazı eşcinseller diğer eşcinsellerin yaptıkları veya yaptıklarına inandıkları ya da yapmaya kendilerini zorladıkları normal şekilde davranmayı başaramazlar. Wright’a göre “kendi eksikliğini saklamak isteyen kişi, diğerlerinde cinsel tercihlerini ortaya koyan stereotip davranışları fark edecektir, ayrıca, eksikliği herkese gösteren bu tür davranışlar için öfke hissetmesi olağandır, çünkü kendi eksikliğini saklama isteğiyle diğerlerinin de aynı şeyi yapmasını arzu eder”. Kendilerini kısmen ya da tamamen saklamaya çalışan ve utanma duygusunun ön planda olduğu bu kişiler eşcinsel kimliklerini açık etmiş diğer eşcinselleri gördüklerinde rahatsız olurlar, öfkelenirler ve suçluluk duygularıyla çok eleştirel olabilirler.

—Öfke. Toplumun baskısı sonucu meydana gelen damgalanma ve utanma karşısında bazı eşcinsellerde derin bir öfke meydana çıkar. İçselleştirilmiş homofobi sonucunda kişi kendi kendini yiyip bitiren bir sürece girebilir. Bu süreçte meydana gelen öfke en çok eşcinselliğin karikatürleştirilmesine ve teşhir edilmesine yönelir. Bu durum yani karikatürleştirmeye karşı eşcinsellerin duyduğu nefret eşcinsel kimliğin kararsızlığına kesin bir kanıttır.

—Kendini toplumdan dışlama. Eşcinsel kimliğin toplumsal alana sokulması kolay bir durum değildir ve bu yüzden eşcinsellerin bir kısmı eşcinselliği sadece özel hayatlarında yaşarlar, dışarıdan anlaşılabilecek davranış ve tutumlardan uzak durular. Bu aslında çok yanlış bir durum değildir, ancak abartıldığında, değersizlik duygularını depreştirdiğinde ve özgüveni zedelemeye başladığında sorun teşkil edebilir. Zamanla eşcinselliğe zorunlu ev hapsi uygulaması eşcinsel kişinin kendini toplumdan dışlamasına ve iç ruhsal çatışmasının artmasına yol açabilir. Gerçekte eşcinsel olsun veya olmasın, her birey yaşadığı toplumun değer yargılarına saygı duymalıdır, özel hayatın mahremiyetini zedelememelidir.

—Eşcinsel gettolaşma ve kendi kendini tecrit etme. Eşcinsel arkadaşlarımızın birçoğu heteroseksüellik üzerine kurulu olan topluma karşı bir yabancılık çekerler, damgalanmamak için gizlenirler ve kendilerini oldukları gibi kabul eden arkadaşlarının birlikte bulundukları mekânlara sığınırlar. Bir nevi gettolar yaratırlar, kendilerini tecrit ederler. Bu aslaında toplumun değil eşcinsellerin kendilerini damgalamasıdır. Farkında olmadan topluma; “biz farklıyız, bizi bizden başka kimse anlayamaz, biz bizle yaşayabiliriz, siz bizi anlamazsınız, biz sizin yüzünüzden buradayız, biz normal olmayan bir yaşam yaşıyoruz, biz sizin sosyal normlarınızdan saptık, vb.” mesajlar verirler. Bu üstü kapalı mesajlar toplumun ötekileştirmesini arttırmaktan öteye geçmez. Ayrıca gerçek olmayan eşcinseller, bu gettolarda eşcinsel kimlikle daha çok bütünleşerek ve davranışçı öğrenmelerle daha çok eşcinsel özdeşimler yaparak kendi iç huzurlarını daha derinden bozarlar, suçluluk, günahkârlık ve pişmanlıkla dolu bir hayat yaşamaya mahkûm olurlar.

—Dayanışmanın yokluğu ya da yetersizliği. Eşcinsellik karşıtı toplumsal baskı nedeniyle eşcinseller arasında birlik, dayanışma ve destekleme yetersizdir.

—Pasif kalma. Bazı eşcinseller kendilerinin ya da diğer arkadaşlarının maruz kaldığı baskıya veya şiddete tepki vermezler ve bilinçdışı olarak kendilerini ezen toplumsal yargının haklı bir gerekçesinin olduğuna inanırlar. Bu durumda iç sıkıntısı, daralma, korku, endişe, kaygı, yoğun güvensizlik, acizlik, incinme, başkalarına karşı güvensizlik, günahkarlık ve suçluluk duyguları meydana gelir ve kişi kendini toplumdan izole edebilir. Sonuç olarak eşcinsellerin baskı ve şiddet karşısında 3 yolu vardır. Bunlar; tarafsız kalma, “hayır” deme (sembolik olarak kimliğini açıklamaya eşdeğerdir) ve alt statüyü kabullenmek (kendini aşağı olarak algılamayı onaylamak anlamına gelir) şeklinde sıralanabilir.

—Günübirlik ilişki yaşama. Birçok eşcinsel yakın duygusal ilişkiler kurmada zorlanır, kısa süreli, sevgiden, ciddiyetten ve ruhsal tatminden uzak ilişkiler yaşama eğiliminde olur. Çünkü eşcinseller çocukluklarından beri yaşadıkları toplumun değer yargıları nedeniyle sürekli olarak eşcinselliği aşağılayıcı cümlelere maruz kalırlar ve homofobiyi içselleştirirler. Bilinçdışı olarak eşcinsel ilişkilerin yanlış olduğunu, eşcinsel çiftler arasında derin bir sevginin veya aşkın olamayacağını, eşcinsellerin hayatlarının mutsuzluğa, yalnızlığa, dışlanmaya, aşağılanmaya ve yoksunluğa mahkûm olduğunu öğrenirler. Bu nedenlerden dolayı da eşcinsel kişiler içten içe kendilerine sevgiyi yasaklarlar, beraber yaşama tercihinden kaçınırlar, eşcinsel aşkları meşru kabul etmezler, yokmuş gibi davranırlar ya da aşkı sadece cinsel birleşmeye indirgerler. Ancak gerçek eşcinseller için aşk ilişkileri ve sevgi bağının kurulması içselleştirilmiş homofobinin aşılmasında ve cinsel kimliğin netleşmesinde çok önemli bir yer tutar. Çünkü gerçek eşcinseller için aşk ve sevgi bağı; tek eşliliği, beraber yaşamayı, özgüveni, huzuru ve mutluluğu getirebilir.

—Terk edilme korkusu. Bazı eşcinseller partnerlerinin kendi bağımsızlıklarını, bireysel var oluşlarını veya kısa dönemler için bile olsa ayrılma ihtiyaçlarını, terk edilme korkuları yüzünden, hatalı bir şekilde aşk ve sevgi eksikliği olarak yorumlama eğiliminde olurlar. Bunun ardında terk edilme korkuları kadar içselleştirilmiş homofobiye bağlı kişinin kendine karşı nefret ve utanç duyguları beslemesi de yatabilir. Suçluluk duygusu, kendinden utanma ve nefret etme ilişkilerde güven oluşumunu imkânsız kılabilir ve kişi kendi partnerine bilinçdışı olarak içindeki nefreti yansıtabilir. Bu durumda eşcinsel arkadaşlarımız sağlıklı ve uzun süreli bir duygusal ilişki kurma şanslarını da zora sokarlar veya partnerlerinden sevgi dilenirler, aşırı derecede ilgi talep ederler ve partnerlerini bunaltabilirler. Çünkü hiçbir partner uzun vadeli olarak böylesine ağır bir duygusal yükümlülüğü kaldıramaz, boğulur ve kaçar. Dolayısıyla partnerin kaçma emareleri göstermesi ilişkide şüphecilik, kıskançlık, saplantı, öfke patlamaları ve güven eksikliği şeklinde yansımalarını bulur.

—Umutsuzluk. İçselleştirilmiş homofobisi olan eşcinseller gizliliğe ya da doğrudan doğruya toplumsal izolasyona meyillidirler, gelecekle ilgi güzel hayalleri yoktur, günübirlik ilişkiler yaşama eğilimindedirler, çeşitli bahanelerle ilişkiyi bitirme taraftarıdırlar, eşcinsel ilişkilerin geçici ve kırılgan olduğunu ve kolayca bittiğini iddia ederler ama en önemlisi eşcinsel sevgi oluşumunu sınırlandırdıkları için gelecek için umutsuzdurlar.

Eşcinsel yakını olan ailelerde en sık duyulan yakınmalar şunlardır:

—Bunu bize nasıl yapabil­din.

—Sende hiç utanma, arlanma, ar veya namus yok mu?

—Elalem ne der?

—Elalemin yüzüne nasıl bakacağız?

—Sana bütün emeklerim haram olsun, yediklerin burnundan fitil fitil gelsin.

—Yemedik yedirdik, içmedik içirdik, giymedik giydirdik, mükâfatı bu mu olacaktı?

—Ya bizi ya eşcinselliği seç.

—Seni evlatlıktan ret ediyorum.

—Senin gibi evlat olmaz olsun.

—Aile şerefimizi iki para­lık ettin.

—Hemen seni evlendirelim, düzelirsin.

—Hemen bir hocaya götürelim, okutalım.

—Hemen bir psikologa veya bir doktora götürelim, o düzeltir.

Aile içinde yaşan bir diğer suçlamada ebeveynler arasında yaşanır. Anne baba birbirini şu şekilde suçlayabilir:

—Hep senin yüzünden.

—Adam olsaydın da doğru dürüst bir babalık yapsaydın.

—Oğlunla ilgilenmedin, bak ne hale geldi.

—Senin gibi bir kadının yetiştireceği çocuktan ne bek­lenirdi ki?

—Zaten senin aile yapın da bozuktu, sana çekmiş bu çocuk.

—Nerden bilecektik ki.

—Ahh, ah günahımız çokmuş.

—Tanrı böyle yazmış.

—Tek suçlu benim, onu çok ihmal ettim.

—Tek suçlu benim, onu kız gibi yetiştirdim.

Hiçbir aile çocuğunun eşcinsel olmasını iste­mez, ancak çocuklukta öyle hatalar yaparlar ki bu sonucu hazırlarlar ama bilmeden hata yaparlar, bu da doğaldır. Çünkü ülkemizde evlilik öncesi anne, baba ve eş eğitimleri maalesef verilmemektedir. Bu da ailelerin istemeden de olsa yanlışlar yapmasına yol açmaktadır.

Yakınlarında cinsel rolün cinsel kimliğe uygun olmadığını anlayan aileler hemen telaşa kapılır. Aileler eşcinselliği çok ağır ruhsal bir hastalık olarak görür. Bu nedenle ailenin eğitim seviyesine göre çocuklarına yaklaşımları da farklı olur. İyi eğitimli bir aile soruna “yardım edin değişsin” diye yaklaşırken; bir diğer grup ailede “değiştirin yoksa biz değiştireceğiz” diye baskıcı yaklaşabiliyor. Bu aileler; “kişinin duygusal ve fiziksel olarak hangi cinsiyetten  kişilere ilgi duyduğu o kişinin cinsel yönelimiyle ilgilidir ve cinsel yönelim kavramının fanteziler, duygusal bağlanma, cinsel davranış ve kendini tanımlama gibi birçok bileşeni vardır, bu nedenle insana saygı çerçevesinde eşcinsel kişiye yaklaşılmalıdır, birlikte yaşanılan bu dünyayı yalnızca kişiler birbirini anlayarak güzelleştirebilir” mantığını kavrayarak sakin olmalıdırlar. Çünkü eşcinsellik bir kader değildir. Kişi isterse değişebilir.

Yakınının eşcinsel olduğunu öğrenen ailelere aşağıdaki önerilerde bulunmakta fayda vardır. Bunlar;

—umudunuzu yitirmeyin,

—çelişkili onur kıncı davranışlardan hep kaçının,

—onu asla aşağılamayın,

—çocuğunuzun cinsel eğilimini kesinlikle bir tehdit aracı olarak kullanmayın,

—kendini suçlu hisseden yakınınıza dünyada tek eşcinselin kendisi olmadığı söyleyin ve asla evlendirmeye ya da heteroseksüel bir ilişkiye zorlamayın, çünkü bu onları geri dönülmez bir yola sokabilir,

—öncelikle eşcinsellik hakkında daha ayrıntılı bilgi verilmesi, tıbbi ve ruhsal destek için profesyonel bir yardım arayışına girişin, bu sizin ve çocuğunuzun durumu net anlamasına yardımcı olacaktır,

—dünyanın sonu gelmiş, çocuğunuz korkunç bir suç işlemiş ya da yüz kızartıcı bir durum varmış gibi davranmayın,

—suçluluk, pişmanlık gibi duygulara kapılmayın ve bunu çocuklarınıza yansıtmayın, eğer böyle davranırsanız onu kendinizden uzaklaştırabilir ve yanlış yönlere sapmasına yol açabilirsiniz,

—cinsel yönelimi ne olursa olsun, yakınlarınıza sevgi gösterin, koşulsuz sevin ve destek olun, onu toplumdan koparmayın, toplumla saygın bir ilişki kurmasını sağlayın,

—her türlü aşağılamadan, kınamadan, yıkıcı eleştiriden, zorlamadan ve hiddet gösterilerinden kaçının, aksi durumda ger­çekte evladınızı daha güç durumlara sokabilirsiniz,

—ona sevgi ve anla­yışınızı esirgemeyin, unutmayın sevgi çoğu kez bir mucize yaratabilir,

—ona sevdiğinizi daha sık söyleyin ve koşulsuz sevin.

—asla kendinizi suçlamayın,

—anlayışlı olun, hayatı ne kendinize, ne de çocuğunuza ze­hir etmeyin,

—huzursuzluğunu, mutsuzluğunu ve yaşadığı duygusal gerilimleri kabullenmeye ve duyumsamaya çalışın,

—onu dinleyin, ve gerçekleri yüz yüze konuşmaktan asla çekinmeyin,

—acele etmeyin, telaşa kapılmayın.

Chicago Üniversitesi Hukuk Profesörü ve “Seks ve Gerçekler” kitabının yazarı Richard Posner eşcinsel fahişeler konusunu uzun uzadıya inceleyen bilim adamlarından biridir. Dünyada kadın erkek sayısındaki eşitsizliğin büyük karmaşaya yol açacağını ifade eden Posner; “böyle devam ederse kadın sayısı azaldıkça fahişelerin fiyatı yükselecek, erkekler çözümü eşcinsellikte bulacak” diyerek dikkatleri çekmiş ve erkeklerin bir kadını evlenmek için ikna etmesinin zorlaşacağına ve başlık parasının da giderek artacağına iddia etmiştir. Albert Touraine’in 1960 Eylül’ünde bildirmiş olduğu araştırma sonuçlarına göre, fuhuş yapan erkeklerin sayısı Paris’in belirli kesimlerinde 2000 civarındadır ve söz konusu erkek fahişeler eşcinseldirler. Bu davranış biçimi tarihin en eski çağlarından beri var olup, insan toplumlarında çeşitli tutumlarla ele alınmıştır. Romano, Kongo’da Çat gölü yakınında yaşayan bazı toplumlarda köyden köye dolaşan gezici eşcinsel fahişelerin varlığını saptamıştır. Mısır’da Firavunları genç oğlanlarla sevişirken gösteren birçok erotik resim bulunmaktadır. Hatta erkekler ilkel toplumlardan beri genç oğlanları yani erkek fahişeleri yanlarına almış ve aylarca av peşinde koşarken onlarla cinsel ilişkiye girmişlerdir.

Kiralık dans partner anlamına gelen jigolo; Fransızca’dan alınan bir başka sözcüktür ve erkek fuhuşu kapsamında özel bir kategoriyi ifade eder. Jigolo arkadaşlık etmesi ve cinsel etkinlikte bulunması için para ödenen profesyonel bir erkek refakatçidir. Jigololar genç ve yakışıklı kişilerdir. Bir jigolonun genellikle heteroseksüel olduğunun sanılmasının aksine biseksüel hatta eşcinsel jigololarda tespit edilmiştir.

Eşcinsel kadın fahişeler (sevici fahişeler); para karşılığında cinsel etkinliğini bir başka kadına satan kadınlardır. Eşcinsel etkinlikleri olan bu kadınların zaman zaman heteroseksüel ilişkilere de girdikleri görülmüştür. Eşcinsel fahişe kadınların çoğu da dostlarını kadın olarak seçerler yani bir erkek hesabına değil de bir kadın hesabına çalışırlar.

Osmanlı kayıtlarında bazen eşcinsel ilişkiye açık kızlar ve oğlanlar olarak anılan köçek ve çengiler ise eskiden görülen çok özel bir meslektir. Köçeklere erkekler, çengilere de kadınlar ilgi duyar, dans dışında sevdiklerini ve beğendiklerini konaklarında ağırlamak isterlermiş. Hatta köçeklerin ve çengilerin müptelaları varmış. Tarih Boyunca Aşk adlı çalışmasında Osmanlı toplumunda önemli bir yeri olan köçek ve çengi olayını Koloğlu şöyle özetlemektedir: